Bir türküyü ezberlediğini düşünen kursiyer, ortasında takıldığında baştan başlamak zorunda kalır. Bu, ezberin nerede tutulduğunu gösterir.
Ezberin üç ayrı yeri vardır ve üçü aynı güvenilirlikte değildir.
En hızlı oluşan ve en çabuk çöken ezber budur. El bir hareket dizisini tekrar eder; ezgi düşünülmez.
Zincir kopmadığı sürece çalışır. Kopduğu anda kursiyerin tutunacağı bir yer kalmaz. Bir sonraki hareketin ne olduğu ancak bir öncekinden hatırlanır.
Parmak ezberi tek başına kullanıldığında sahnede ya da heyecanlı anlarda çöker.
Ezgi kulakta yerleştiğinde el yalnızca onu aramakla uğraşır. Kursiyer takıldığında ne geleceğini duyar ve oradan devam eder.
Yeni bir türküye başlanmadan önce o türkü günlerce dinlenir. Çalışma başlamadan ezgi mırıldanabiliyorsa temel hazırdır.
Üçüncü katman parçanın yapısıdır: kaç bölüm var, hangi bölüm tekrar ediyor, nakarat nereye dönüyor.
Yapı bilindiğinde kursiyer parçanın neresinde olduğunu her an bilir. Takıldığında bölüm başına döner, başa değil.
Sağlam ezber üçünün üstüne kurulur. Çalışma sırasında arada bir gözler kapatılır, arada bir ezgi sesle mırıldanarak çalınır, arada bir parça ortasından başlatılır.
Ortadan başlatma en sağlam sınavdır: parmak ezberi bunu geçemez.